Mijn beste financiële fout

Ik kan heel wat blogs schrijven over mijn fouten, maar laat ik mij nu beperken tot de grootste financiële blunder. De geldkeuze, die mij het meest heeft gekost, is slecht lenen. Ik geloof dat je goede en slechte leningen hebt. Mijn studieschuld was een slechte lening, omdat ik het voornamelijk gebruikt heb om lekker van te leven. Ik dacht, dat ik het later makkelijk zou terugverdienen en dat ik het er toen wel van kon nemen. Achteraf bleek dat ik het kon terugverdienen, alleen dat de prijs veel hoger was dan ik had gedacht. Om dat uit te leggen moet je weten wat goede leningen zijn.

Ik was ter voorbereiding op deze waardebrief een Klokhuis filmpje aan het kijken over een meisje van tussen de tien en twaalf jaar. Zij verkocht zelf bedrukte t-shirts. Als ze ergens een leuke tekst zag, dan maakte ze daar een ontwerp van. Op haar kamer stond een laptop en een kleine printer, waarmee ze kleding kon ontwerpen. Tijdens het interview zei ze dat ze dit deed, omdat het leuker was dan een krantenwijk en ze er veel meer mee verdiende. Voor de laptop en de printer had ze geld geleend van haar ouders. De printer alleen al kostte €1.500 en deze had ze inmiddels weer terugbetaald. Zonder de lening had ze geen printer, zonder printer geen bedrijf en zonder bedrijf geen inkomsten. Nu de printer was afbetaald, zou ze natuurlijk alleen nog maar meer overhouden aan haar bedrijfje. Een goede lening, die zichzelf terugverdient.

Wat ik verder briljant vond aan het kind, was dat ze vertelde over hoe ze geld verdiend had aan een ruzie met een vriendin. Haar vriendin had tijdens de woordenwisseling op een nogal onaardige manier afscheid genomen. In plaats van dat zij zich beledigd voelde, bedacht ze dat wat haar voormalige vriendin had gezegd een briljante tekst was voor op haar t-shirts. Ze zag echt overal kansen, doordat ze al op zo jonge leeftijd ondernemer was geworden. Ik was echt jaloers op haar, omdat ik niet verwacht dat zij over een aantal jaren dezelfde financiële fouten zal maken als ik ooit deed.

Als ouder wil je je kind graag beschermen, maar als het over geld gaat, moet je je realiseren dat de grote risico’s pas beginnen als ze op eigen benen gaan staan. Het allerbelangrijkste is daarom om ze zelf keuzes te laten maken, zodat ze zelf kunnen ervaren wat wel en niet werkt. Als ze jong zijn, zijn de miskleunen voor hen een goede les en voor jou nog goed te overzien. Aangezien april de maand van de financiële geletterdheid is, wil ik een paar tips geven voor kinderen in de leeftijdsgroep van negen tot dertien jaar.

Fouten mogen maken staat hierbij centraal. Als je zakgeld geeft, laat ze dan echt zelf bepalen waar ze het aan uitgeven. Eventueel kun je ze hierbij, zoals ik vorige week heb toegelicht, motiveren om consumptie uit te stellen. Een andere tip is om je kinderen op vakantie de boodschappen te laten halen voor die dag. Zeker als je op een park of camping staat is dit een interessante test. Geef ze hierbij alleen de opdracht, dat het eten voor een vaste periode is en het hele gezin ervan moet eten. Zij mogen helemaal zelf beslissen wat ze kopen.

Net zoals het meisje in de video, kun je kinderen in deze leeftijd heel goed stimuleren om een eigen bedrijf te beginnen. Je hoeft hiervoor echt niet direct naar de Kamer van Koophandel. Ik zou dit pas doen als het echt iets structureels is. 

Maar hoe kun je je kind hiermee helpen? Het belangrijkste is dat ze geen perfect plan hoeven te hebben. De sleutel is vooral doen. Bij ondernemen eindig je nooit met het idee waar je mee begint. Verzand daarom niet in het bedenken van het perfecte product of dienst. Vragen, waarmee je je kind op gang kunt helpen, zijn:

  • Wat kan je goed en vind je leuk?
  • Kan je dat koppelen aan een dienst of product, waar behoefte aan is?

De tweede stap is het maken van een financieel plan. Moet je iets inkopen en hoeveel kost dat? Welke prijs ga je hanteren? Hoeveel producten of diensten moet je leveren om je investering terug te verdienen? Verder plannen kan alleen maar de pret bederven, dus enthousiasmeer ze vooral om te gaan doen. Praktische problemen los je op, terwijl je bezig bent. Word zeker hun eerste klant en laat de buren weten dat je kinderen eraan komen. Mocht het goed gaan, dan kun je nog het volgende met ze bespreken:

Een ander woord voor ondernemer is werkgever. Veel kinderen hebben vaak bedrijfsplannen, die ze zelf uitvoeren. Bijvoorbeeld de honden uitlaten van de buren. Maar wat nu als ze op school zitten en de hond moet uitgelaten worden? Stel ze daarom vragen, die helpen bij het schaalbaar maken van het bedrijfje. Wie kan ze bijvoorbeeld helpen en wat wil die persoon daarvoor terug? 

Ik ken meerdere volwassenen, die een bedrijf hebben overgehouden aan wat ze ooit als kind zijn gestart. Ik kan zelf niet wachten om mijn zoon uit te dagen hiermee aan de slag te gaan. Ik zou hem ook zeker geld lenen, als hij dat op een goede manier wil investeren. Liever nu dan later.Mocht jouw kind een eigen bedrijf hebben of naar aanleiding van deze waardebrief zijn gestart, dan hoor ik graag van je hoe dat gaat.

Vergelijkbare berichten